Berichten

De 37e uitgave DARU-magazine

Gisteren is alweer de 37e uitgave van DARU-magazine naar de leden verzonden. Het 49-pagina’s tellende digitale clubblad wordt – net als voorganger DKARS-magazine – vrij uitgegeven. De vereniging doet niet aan copyright en alle artikelen kunnen (tenzij anders vermeld) vrij gebruikt en verspreid worden. Iedere geïnteresseerde – ook niet leden – kunnen het magazine gratis downloaden. Even leek het erop dat DARU-magazine nummer 36 de laatste was, maar na een periode van 2 maanden is er een nieuwe hoofdredacteur gevonden en zal het magazine weer maandelijks verschijnen.

In dit magazine onder andere:

  • Meteorscatter
  • Time Domain Reflector
  • Radio examen nieuwe stijl, voortaan bij het CBR
  • Prototyping met oppervlaktemontage
  • Bezoek aan Hamvention Dayton Ohio US
  • Aankondiging Algemene Leden Vergadering

Fred Stam (PE3FS) schrijft als nieuwe hoofdredacteur a.i.:

Beste lezers van het DARU Magazine

Na twee maanden weer een DARU magazine. De verschijning van het blad is na twee maanden weer een feit. Voorlopig vervul ik de functie van hoofdredacteur ad interim. Waarom? Omdat zowel het redactieteam en ik het nog wel zien zitten met DARU. En daarbij is het leuk om te schrijven en je hersenspinsels aan een groter publiek voor te schotelen. We laten ons niet kisten. We hebben er wederom met man en macht aan gewerkt om er weer een leerzame en onderhoudende uitgave van te maken. Ik heb me in het verre verleden al wel eens voorgesteld, waar ik vandaan kom en wat ik in mijn beroepsleven heb gedaan. Dat doe ik hier dan kort, dan weet u in ieder geval met wie u te maken heeft.

Mijn naam staat onderaan. Mijn call is PE3FS, ik ben een gepensioneerd endoscopie verpleegkundige. Jaja, wij keken in mensen met een endoscoop. Darmen, slokdarm, maag en galwegen werden geïnspecteerd en behandeld. Veel van mijn werktijd doorgebracht in het toen AMC en als laatste werkgever in het VU ziekenhuis. Een deel van mijn werk was onderzoek met een videocapsule. Een grote capsule van rond 10mm en 19mm lang vol met elektronica zoals een zendertje, camera, en batterij. Die werd ingeslikt en vervolgde dan zijn weg door de ingewanden naar de natuurlijk uitgang. Hij maakte onderweg dan ongeveer 70.000 foto’s die opgeslagen werden op een datarecorder die je bij het onderzoek meedroeg. Mijn taak was ook om die te beoordelen nadat de recorder was ingeleverd. Dus totaal 40 jaar als verpleegkundige gewerkt waarvan 30 in de endoscopie. Ik heb er zelfs een boekje over geschreven.

Voordat ik de geest kreeg en de gezondheidszorg instapte ben ik ooit begonnen als elektronicamonteur en daar begon het allemaal met het zenden als piraat. Wie is niet zo begonnen? 27mc en drie meter waren toen uitermate populair. Mijn roepnaam op drie meter was Captain en in Haarlem waren er veel van die piraten. Kijk maar eens op www.CQ3meter.nl, een site die helemaal gewijd is aan de nobele piraterij. Toen er heel lang niets aan gedaan en in 2007 toch maar eens examen gedaan voor de D-machtiging na aangestoken te zijn door een zendamateur op mijn vakantieadres. Enige jaren geleden alweer mijn Full licentie gehaald en tegenwoordig dus op alle banden bezig met alles wat ik leuk vind. Schrijven doe ik al heel lang en ook dat is erg leuk. En nu dus maar de hoofdredactie overgenomen van Erik – PA2TX die we uiteraard allerhartelijkst bedanken voor het vele werk en tijd dat hij in dit magazine gestoken heeft. Hij blijft gelukkig wel schrijven voor het magazine en zal mij helpen waar hij maar kan.

In een volgend nummer zal een ander redactielid zich voorstellen. Ik wens u veel plezier met deze uitgave en op– en aanmerkingen graag naar het mailadres: magazine@daru.nu. Want daar kunnen we wat mee en hebben wij ook het idee dat we het ergens voor doen. Als u verder iets vermeldenswaard vindt en u weet niet goed hoe u het op papier moet krijgen., neem eens contact met ons op via de mail. Wij helpen graag.

’73,

Fred Stam / PE3FS
Hoofdredacteur a.i.

Voorlopig geen nieuwe uitgaven van DARU magazine

Gisteren is de 36e editie van het DARU magazine uitgebracht. Voorlopig zat dit de laatste zijn, zoals in diezelfde uitgave te lezen viel. Bij de start van het magazine in oktober 2019 heeft de eindredacteur besloten zich terug te trekken als de uitgaven eenmaal liepen en het redactie team groot genoeg was. Helaas zijn deze werkzaamheden niet meer te combineren met het werk- en privé-leven van Erik (PA2TX). Tijdens de laatste Algemene Leden Vergadering (ALV) is een oproep gedaan om een opvolger te vinden. Helaas zonder succes.

De redactie zal de werkzaamheden tijdelijk opschorten en kijken hoe verder te gaan. Een maandelijks vervolg zal er in ieder geval niet in zitten de  komende tijd. Er wordt druk gezocht naar een nieuwe hoofdredacteur.

Wat kun jij, lezer van DARU Magazine doen?

Gaat het jou ook aan het hart dat DARU Magazine niet meer maandelijks zal verschijnen kom dan nu in actie! Steun ons in woord en daad. Denk met ons mee, doe met ons mee. Meld je aan voor een rol in het redactieteam of in het bestuur, want daar missen we ook nog menskracht. We kunnen alle hulp bijzonder goed gebruiken! Stuur een e-mail aan secretaris@daru.nu voor jouw steunbetuiging aan DARU of om je aan te melden voor een rol binnen de redactie of in het DARU bestuur.

De 36e uitgave DARU-magazine

Gisteren is alweer de 36e uitgave van DARU-magazine naar de leden verzonden. Het 73-pagina’s tellende digitale clubblad wordt – net als voorganger DKARS-magazine – vrij uitgegeven. De vereniging doet niet aan copyright en alle artikelen kunnen (tenzij anders vermeld) vrij gebruikt en verspreid worden. Iedere geïnteresseerde – ook niet leden – kunnen het magazine gratis downloaden.

In dit magazine onder andere:

  • Storingen zoeken en oplossen
  • Blijft DARU Magazine een maandblad?
  • Help, mijn oscillator doet het niet!
  • De geschiedenis van de coaxkabel
  • Kopen we een IC-905 of kan het ook anders?
  • Coax kabels in de praktijk

Voorzitter Bert Woest (PD0GKB) schrijft:

Respekt!

Beginnen met respect leek me op zijn plaats in een tijd dat het wel lijkt alsof je een Nobelprijs verdient zodra je iemand anders eens flink de maat neemt over haar, zijn of het’s mening of overtuigingen. Ook binnen onze eigen hobby lusten de honden er soms geen brood van. Pak maar een gemiddeld forum en een discussie die daarop speelt en je ziet de vonken ervan af spatten. Het is voor diegenen kennelijk volkssport nummer één geworden om, vaak met het bijbehorende verbale geweld, een ander een mening op te leggen. Oh wee als je iets anders vindt. Respect is tegenwoordig ver te zoeken.

Bij een van onze speerpunten staat het ‘Deltaplan Imago Radio(zend)amateur’. Dat heeft twee invalshoeken. Ten eerste hoe we onze hobby positief en wervend onder de aandacht krijgen bij het grotere publiek om zo tot onze volgende generatie te kunnen komen en ten tweede hoe wij met onze omgeving en vooral met elkaar omgaan. Onze hobby verdient het om niet uit te sterven maar ik zie dat wel gebeuren. Ik zie een steeds verder vergrijzende oude (voornamelijk) mannenclub. Dat onze hobby ophoudt te bestaan zal een aantal wellicht worst zijn omdat ze er dan toch niet meer zijn, maar mij of liever gezegd ons en de meesten van u als lezers, gaat dat aan het hart.

Het Deltaplan maken, onze andere speerpunten verder uitwerken en daarmee het bereiken van onze ultieme stip op de horizon lukten tot op heden niet. We missen, ik schreef er al vaker over, handen aan het bed.

Vorig jaar november bespraken we het tekort aan vrijwilligers met onze leden en spraken we af om met het drietallig bestuur dat werd gekozen nog één keer een doorstart te maken. Een krappe vier maanden later zie ik onvoldoende resultaat. Allemaal vanzelfsprekende redenen liggen er aan ten grondslag, maar het feit blijft dat er geen substantiële verbetering te zien is.

Wie het wel gelukt is om voortgang te boeken, is de redactie van DARU magazine. Daarbij vind ik een speciaal woord van dank aan onze hoofdredacteur Erik PA2TX op zijn plaats. Hij is degene die al heel lang geleden mededeelde dat hij het hoofdredacteurschap niet meer kon combineren met zijn werk en privé. DARU leden weten dat, omdat we vele malen hiervoor aandacht vroegen en of iemand deze functie zou willen overnemen. Helaas zonder resultaat. Erik zal er zelf ook nog e.e.a. over vertellen, maar aan deze ietwat sombere toon kunt u lezen dat zowel het voortbestaan van DARU als het magazine onder sterke druk blijven staan.

Ondanks al die bezorgdheid ligt er wel weer een zeer gevarieerd magazine voor u. Zoals ik begon wil ik eindigen namelijk mijn respect uit te spreken naar onze hoofdredacteur die het blad in de lucht heeft gehouden en zijn team dat het ondanks alles toch weer voor elkaar kreeg een mooi exemplaar af te leveren. Veel leesplezier!

De 35e uitgave DARU-magazine

Vorige weekj= is alweer de 35e uitgave van DARU-magazine naar de leden verzonden. Het 67-pagina’s tellende digitale clubblad wordt – net als voorganger DKARS-magazine – vrij uitgegeven. De vereniging doet niet aan copyright en alle artikelen kunnen (tenzij anders vermeld) vrij gebruikt en verspreid worden. Iedere geïnteresseerde – ook niet leden – kunnen het magazine gratis downloaden.

In dit magazine onder andere:

  • Verslag PA70FDN – Herdenking Watersnoodramp 1953
  • Ons bezoek aan radiobeurs ’t Harde
  • PACC bij de SPARC
  • Een eenvoudige RTTY converter met een Arduino

Bestuurslid Jan van der Meij (PA0MJY) schrijft:

Op het moment dat ik dit tik is carnaval, niet alleen in het zuiden, nog in volle gang. Aswoensdag is het begin van de vastenperiode, die duurt tot Stille Zaterdag, de zaterdag voor Pasen. Er zijn maar weinigen die aan die vastenperiode meedoen tegenwoordig.. Overigens wel een mooie tijd om achter de set te zitten, eventuele trek in eten kun je dan snel vergeten, vooral omdat de zonnevlekkencyclus 25 in volle wasdom aanwezig is. Wow! De condities op de hogere HF banden zijn de laatste tijd prima en ook met weinig vermogen en een niet optimale antenne kun je best leuke verbindingen maken, bijvoorbeeld op 10 meter. Een antenne voor die band is trouwens zo gemaakt of je kort een 11 meter antenne gewoon wat in en je bent QRV op 10.

Hoewel ik mezelf, en ook anderen, heb beloofd weinig actief te zijn, ben ik toch wat vaker op de verschillende banden te horen. Ik luister sowieso vaak mee op de 2 meter ochtendronde, elke dag om 10:00 uur op 144.310 MHz. Er zitten veel deelnemers in het noorden van het land maar ook uit het zuiden horen we steeds meer stations. Ik zit een beetje in het midden tussen die noorderlingen en zuiderlingen maar vaak kan ik ze toch allemaal wel horen. Als oldtimer ben ik natuurlijk min of meer verplicht om ook op 80 meter uit te kunnen komen. Met een beetje gepruts heb ik een G5RV kunnen ophangen, van het uiterste puntje achterin de tuin naar een boompje in de voortuin. Een eindtrapje met een MOSFET zorgt voor een zendvermogen van 400 Watt en het blijkt, tot mijn verbazing, dat ik redelijk hoorbaar ben op 80 meter. Zo goed zelfs dat ik een fatsoenlijke microfoon heb aangeschaft. Jaren lang heeft er geen microfoon aan de HF set gezeten (en ook geen PC of laptop dus ook geen FT8 voor mij).

Waarschijnlijk hoeven we niet heel bang te zijn dat we hele frequentiebanden gaan verliezen maar een beetje meer activiteit is helemaal niet slecht. Kom op: zet weer eens een hark of andere horizontale antenne op het dak en probeer het eens op 2 meter, 70 centimeter en 23 centimeter!! Zo langzamerhand is er toch voldoende hardware bij de verschillende amateurs aanwezig om ook op onze laagste Gigahertz band uit te kunnen komen. En ik kan je verzekeren: er is meer dan de relaisstations op 23 centimeter. In het bandsegment 1296 t/m 1296.400 is er genoeg te beleven, als er maar wat meer activiteit zou zijn. Of luister eens tussen 1296.800 en 1297 MHz: daar zijn de bakenstations hoorbaar. En het zal je verbazen over welke afstanden je de bakens kunt horen.

Binnen de amateurwereld zijn er veel activiteiten in het voorjaar. De radiomarkten in Nederland, Duitsland en België zijn zeker de moeite waard om eens een bezoek te brengen. Kun je meteen die hark voor VHF of UHF meenemen. Zelf ga ik met mijn broers (PA1RMY en PA2AMY) weer eens naar Dayton, naar Hamvention. Dat is zonder twijfel de grootste amateurmarkt ter wereld. Het is gewoon leuk om daar weer eens te zijn. Op de vlooienmarkt kom je echte juweeltjes tegen: soms spul dat bij ons een jaar of dertig geleden de container in is gegaan. Maar je komt ook mooie meetapparaten tegen en in het algemeen liggen de prijzen in Amerika wat lager dan in Nederland. Wel opletten dat je geen spul meeneemt voor 110 Volt/60 Hz want als je daar je 50 Hz netspanning op aansluit dan kan het snel over zijn met je mooie spul.

Al met al: hobby veel en vast met mate.

De 34e uitgave DARU-magazine

Afgelopen weekend is alweer de 34e uitgave van DARU-magazine naar de leden verzonden. Het 63-pagina’s tellende digitale clubblad wordt – net als voorganger DKARS-magazine – vrij uitgegeven. De vereniging doet niet aan copyright en alle artikelen kunnen (tenzij anders vermeld) vrij gebruikt en verspreid worden. Iedere geïnteresseerde – ook niet leden – kunnen het magazine gratis downloaden.

In dit magazine onder andere:

  • De weg naar het radioexamen.
  • Een ondeugelijke snellader voor de TH-D7.
  • Werken met leuke ontwerptools.
  • De tijdsignaalzender DCF77.

Voorzitter Bert Woest (PD0GKB) schrijft:

En ineens zit de eerste maand van 2023 er alweer op. DARU is geen politieke partij, gelukkig niet. En bij DARU heb ik het nog niet gemerkt, maar het moet me toch van het hart dat het soms lijkt alsof steeds meer mensen steeds minder respectvol met elkaar omgaan. Langere tenen, alleen het eigen gelijk dat geldt, et cetera…
En al die totaal zinloze oorlogen, een traditie waar we als mensen ook erg goed in zijn om die in stand te houden zonder dat het ook maar enig positief resultaat oplevert. Wat je in de maatschappij ziet gebeuren, namelijk afnemend respect, steeds meer individualiteit, zucht naar macht, et cetera … zie je natuurlijk ook terug in onze hobby.

Aan de andere kant biedt juist onze hobby zoveel openingen om het anders te doen en dat gebeurt in de meeste gevallen ook. Ook wij moeten zorgen dat we wat de meerderheid doet als voorbeeld gebruiken en niet die paar die de sfeer verpesten. Een open deur misschien, maar het is wel wat het is.
Als radioamateurs zijn we een groep mensen met een gedeelde passie voor communicatie en technologie. Onze hobby stelt ons in staat verbindingen te maken met mensen over de hele wereld. Dat betekent dat we elkaar respecteren, ongeacht onze verschillen, en dat we altijd klaar staan om elkaar te helpen. Juist door het respect voor en de hechte samenwerking met andere radioamateurs helpen we een sterke en hechte radiogemeenschap te bewaren.

Integrated Ledger Live Management enhances your crypto experience, ensuring a seamless connection between different digital assets for effective portfolio management.

Toen ik onlangs mijn acht kleinkinderen hier in Drenthe op visite had, ze (leeftijden tussen de bijna 1 en 11 jaar oud) met elkaar buiten ouderwets verstoppertje zag spelen en met modder en de gevallen natte bladeren heksensoep zag maken, dacht ik: ”Waar maak ik me druk om, deze jeugd is de toekomst en als ik dit samen zie spelen moet het gewoon goed komen. Dit is toch veel mooier dan ergeren aan die paar zuurpruimen die op zoek zijn naar bevestiging van hun eigen gelijk!?”

Met deze zeer gevarieerde editie van DARU Magazine zit er voor iedereen wel iets leuks bij. De eerste verrassing is dat Spade en Archer weer terug zijn of terug is, het is maar hoe je het leest. Interessant is verder ook het verslag van een toekomstig amateur onderweg naar het radio-examen. En nog veel meer zoals het werken met ontwerptools, experimenten met de ontvangst van de tijdsignaalzender DCF77, of een goedkoop alternatief voor dure wereldkaarten. We hopen dat u het met evenveel plezier leest als wij het hebben gemaakt!

De 33e uitgave DARU-magazine

Afgelopen weekend is alweer de 33e uitgave van DARU-magazine naar de leden verzonden. Het 50-pagina’s tellende digitale clubblad wordt – net als voorganger DKARS-magazine – vrij uitgegeven. De vereniging doet niet aan copyright en alle artikelen kunnen (tenzij anders vermeld) vrij gebruikt en verspreid worden. Iedere geïnteresseerde – ook niet leden – kunnen het magazine gratis downloaden.

In dit magazine onder andere:

  • Blootstellingslimieten voor RF-straling
  • Review van MSI2500 RSP1 clones
  • Belevenissen uit Caribisch Nederland
  • Een wonderbaarlijk antenne ongeval
  • Morse Academy op SS Rotterdam gestart

Bestuurslid Jan van der Meij (PA0JMY) schrijft:

Wat gaat de tijd toch snel: alweer een jaar voorbij. Voor we het weten zijn we alweer op een kwart van deze eeuw. Het jaar 2022 was een jaar vol onzekerheden: we hadden nog te maken met de naweeën van COVID, we hebben mega inflatie, een energiecrisis en een oorlog in ons achterland. Die inflatie en de energiecrisis zijn een direct uitvloeisel van die oorlog. Tot overmaat van ramp werd ook de Amerikaanse dollar veel meer waard, zodat de prijzen voor brandstof en de prijzen van geïmporteerde apparatuur uit het Verre Oosten ook flink omhoog gingen. En dat gaat natuurlijk in de eerste plaats ten koste van ons hobby budget. Toch?

DARU heeft het afgelopen jaar ook klappen te verduren gekregen. In de zomer bleek dat het merendeel van de bestuursleden ermee gingen stoppen en dat betekende crisis binnen de vereniging. De afgetreden bestuursleden: bedankt voor alle inzet voor onze vereniging!
Gelukkig was er tijdens de ledenvergadering in november genoeg steun en gaat DARU verder met drie bestuursleden. Er is overigens nog wel dringend behoefte aan een secretaris. Wie o wie?

Instant Profits AI

Omdat Jan, PA3FXB, gaat genieten van zijn welverdiend pensioen is er een gat gevallen in de kennis van de antenneplaatsingsproblematiek (een mooi woord voor Scrabble). We zijn Jan veel dank verschuldigd voor al het werk dat hij in de afgelopen jaren, geheel belangeloos, heeft gedaan. Petje af!

Alle lof voor het redactieteam van DARU Magazine. Zij slagen er steeds weer in om een zeer interessant magazine te maken, met artikelen voor elk wat wils. Het blijkt dat het magazine in binnenland en buitenland zeer gewaardeerd wordt. Gelukkig heeft het redactieteam aangegeven vol enthousiasme door te gaan met het maken van nog veel meer fraaie magazines. Bij voorbaat heel veel dank daarvoor.

Wat gaat 2023 brengen? In ieder geval zal DARU zich hard blijven maken voor de doelen die we hebben gesteld. Overleg met het Agentschap Telecom (vanaf 1 januari Rijksinspectie Digitale Infrastructuur, afgekort RDI) en natuurlijk het overleg met onze leden zijn belangrijke activiteiten. We moeten eraan werken om onze vereniging te versterken met bestuurlijke zwaargewichten en zien dat we ons ledenbestand verder kunnen uitbreiden. Ook denken we na over een fysieke bijeenkomst met onze leden.

Maar goed, het is nog geen 2023: eerst komen de eindejaarsfeesten. Het bestuur en de redactie wensen u fijne feestdagen toe en we hopen elkaar in het nieuwe jaar te mogen ontmoeten!

De 32e uitgave DARU-magazine

Gisteren is alweer de 32e uitgave van DARU-magazine naar de leden verzonden. Het 52-pagina’s tellende digitale clubblad wordt – net als voorganger DKARS-magazine – vrij uitgegeven. De vereniging doet niet aan copyright en alle artikelen kunnen (tenzij anders vermeld) vrij gebruikt en verspreid worden. Iedere geïnteresseerde – ook niet leden – kunnen het magazine gratis downloaden.

In dit magazine onder andere:

  • Terugblik Algemene Ledenvergadering
  • Een Secondary Surveillance Radar Simulator
  • Overpeinzingen door Ron PA1RMY

Voorzitter Bert Woest (PD0GKB) schrijft:

Helaas moest DARU bij het laatste Amateur Overleg verstek laten gaan omdat we geen ruimte vonden om onze leden bijtijds en fatsoenlijk te raadplegen. We worstelen al langere tijd om voldoende handjes aan het bed te krijgen. De meeste leden van het bestuur gaven bij aanvang van DARU al aan feitelijk onvoldoende tijd te hebben om continuïteit te waarborgen en dit kwam in de praktijk helaas pijnlijk uit. Tijd om, na alle extra ledenraadplegingen en onvoldoende animo het bestuur te vullen, de kat bellen aan te binden. Na een laatste poging in een rondje bestuur bleef iedereen bij zijn eerder gegeven disclaimer: ‘helaas geen tijd’.

Het afzeggen van het AO was een eerste harde waarschuwing voor onszelf, omdat juist dat samenzijn zo wezenlijk belangrijk is. Al is het informeel, het blijft superbelangrijk om uitstekend in contact te zijn en te blijven met onze overheid en het agentschap in het bijzonder. Maar principieel als we zijn roepen we als DARU dat we namens onze leden spreken en niet namens het (hoofd)bestuur. Welnu als je onvoldoende de leden kan raadplegen, dan kun je ook niet namens hen spreken. Als enige optie bleef toen over: afzeggen.

De tweede bel die aan de kat werd gebonden was het hardop en duidelijk uitspreken dat het niet vijf maar één minuut voor twaalf was. Zonder minimaal twee volwaardig inzetbare bestuursleden zou DARU ophouden te bestaan. Doormodderen geen optie! Met die transparantie gingen we onze, wellicht laatste, ALV in.

Beide standpunten lekten in no-time uit en dat leidde vanzelfsprekend tot de nodige speculaties in onze HAMwereld over intern gedoe bij DARU en wat dies meer zij. Zo gaat dat. Ineens werd ik vanuit veel, vaak onverwachte, hoeken gebeld, gemaild of geappt. Of het klopte dat DARU ermee ging stoppen? Of er ruzie in de tent was? Op de eerste suggestie antwoordde ik dat dat risico er inderdaad in zat en wat het tweede betreft een volmondig en overtuigd NEE! Natuurlijk niet, wilde ik bijna uitroepen. Maar snappen deden we het allemaal niet heel erg goed natuurlijk. Wij zouden eenzelfde soort speculatieve gedachten hebben gehad als zoiets bij een van de andere verenigingen gebeurde.
Een ander opvallend punt, dat ik niet verwachtte, was dat velen (vooral uit VERON en VRZA-geledingen) de hoop uitspraken dat DARU juist zou blijven bestaan. Een amateurbond die echt met het welzijn van de radio(zend) amateurs en het behoud van onze prachtige hobby bezig is zonder dat processen of bureaucratie leidend zijn.

Gesteund door al deze bemoedigende woorden gingen we nogmaals wervingsrondjes maken. Een aantal niet leden meldden zich zelfs als geïnteresseerd kandidaat, maar zij werden uiteindelijk geen lid of konden niet aan de voorwaarden voor volwaardig lidmaatschap voldoen.
Al met al kregen we het toch voor elkaar om twee enthousiaste leden van DARU te verleiden ons bestuur te versterken. Jan van der Meij, die al in de kerngroep zat en veel bestuurservaring heeft en Joop Noordzij, een kersvers DARU-lid maar eveneens zeer ervaren bestuurder. Zij stellen zich binnenkort verder aan u voor, maar iedereen begrijpt dat we ongelooflijk blij zijn met deze professionele versterking. Vooralsnog zijn we met z’n drieën maar hopen dat dit aantal door de tijd heen zal groeien.

Het volgende AO zijn we er absoluut weer bij en iedereen gaat meer van ons horen. Veel leesplezier met dit magazine want dat is wellicht nog de mooiste boodschap, het magazine blijft bestaan en wie weet met nog meer verrassingen.

Tot slot, heb je kopij, een mening, (on)gevraagd advies, stuur ons dan even een e-mail: magazine@daru.nu

73, Bert PD0GKB (Voorzitter)

De 31e uitgave DARU-magazine

Eergisteren is alweer de 31e uitgave van DARU-magazine naar de leden verzonden. Het 58-pagina’s tellende digitale clubblad wordt – net als voorganger DKARS-magazine – vrij uitgegeven. De vereniging doet niet aan copyright en alle artikelen kunnen (tenzij anders vermeld) vrij gebruikt en verspreid worden. Iedere geïnteresseerde – ook niet leden – kunnen het magazine gratis downloaden.

In dit magazine onder andere:

  • 4U1ITU activatie 2m en 70cm EME
  • Mijn FT790 uit 1983 werkt weer…
  • Moderne frequentiesynthese
  • Een Mag het wel of mag het niet?
  • Experimenteren met een Decca Plotter
  • Overpeinzingen door Ron PA1RMY

Erik (PA2TX) schrijft:

Op het gebied van amateur-radio was er weer van alles te doen in de afgelopen maand! Een aantal zaken sprongen er wat mij betreft uit. Zo merk je aan alle kanten dat zonnecyclus 25 naar z’n maximum gaat. Afgelopen weken was bijvoorbeeld de 10m band ‘vol’ open, maar ook 6m gaf hele leuke DX-kansen. Kortom: er zijn door veel radioamateurs weer fantastisch mooie verbindingen gemaakt!

Onlangs kwam ik ‘s ochtends vroeg toevallig terecht op PI2NOS, ons landelijke netwerk van repeaters op 70cm. Daar liep de vroege vogel ronde (elke werkdag van ca. 05.00 tot 07.00 uur). Inmiddels zijn ze de 130e editie al gepasseerd, hoorde ik. De ronde loopt dus alweer een tijdje en is, te oordelen naar het grote aantal inmelders, bijzonder succesvol. Het enthousiasme waarmee de ronde wordt geleid is daar ongetwijfeld debet aan. Kortom: een prima manier om onze frequenties goed te gebruiken. Ik zal me binnenkort ook eens inmelden.

Ook qua evenementen was er weer van alles te beleven… Op zaterdag 24 september werd de Radio Onderdelen Markt bij de Lichtmis gehouden. Voor mij de eerste grote markt sinds jaren. ‘t Was aardig druk, ik heb veel mensen gesproken en er waren weer mooie koopjes te scoren. Dit is een markt waar altijd veel leuke spullen voor de zelfbouwer worden aangeboden. Dus ook ik heb weer wat aangeschaft, al heb ik me aardig weten in te houden (vind ik zelf, de XYL denkt daar vaak wat genuanceerder over).
In het weekend van 14-16 oktober hebben veel radiozendamateurs zich weer nuttig gemaakt door te faciliteren bij de JOTA/JOTI. Ik las dat het ook dit jaar weer een grandioos succes is geweest, met mooie (ook DX) verbindingen. Kijk, dat is ook weer zo’n mooie manier om onze hobby te promoten, want aan belangstelling was geen gebrek. \

En dan was er nog het Koude Oorlog weekend van 22-23 oktober; de herdenking van de CUBA crisis in oktober 1962. En nu, 60 jaar later, lopen de spanningen opnieuw op. Laten we hopen op een vreedzame oplossing, al lijkt dat steeds verder weg… Ik vond het verbazingwekkend hoe solide dit evenement is georganiseerd: ca. 50 locaties kriskras door heel Nederland waren te bezichtigen: bunkers, BB-commandoposten, forten, luchtwachttorens en (voormalige) vliegvelden. Op 25 locaties was een zendstation aanwezig waar men los ging op het maken van verbindingen. Ikzelf heb een bezoek gebracht aan de IJssellinie bij Olst. Hier was de commandobunker open, waren diverse legervoertuigen te bezichtigen en er stond een zeer fraaie antenne-installatie opgesteld. Ik zag een fanatieke crew aan het werk die behalve het maken van verbindingen ook prima uitleg verzorgde. En aan publieke belangstelling ook hier geen gebrek.

Over dit magazine: als redactie hebben we ons best gedaan om er weer een mooie editie van te maken. Met grote dank aan de aanleveraars van kopij, want zonder jullie input zijn we natuurlijk helemaal nergens! Ons streven is om in elke uitgave qua artikelen een gezonde balans te verkrijgen tussen techniek en beleving. En om de lezers iets mee te geven, aan het denken te zetten en uit te dagen. Gelet op de reacties lukt dat over het algemeen vrij aardig. Door die afwisseling is DARU Magazine een toegankelijk en prettig leesbaar magazine, met voor elk wat wils. We hopen dat jullie, onze lezers, dit waarderen. Laat eens wat van je horen. Thnx!

Tot slot, heb je kopij, een mening, (on)gevraagd advies, stuur ons dan even een e-mail: magazine@daru.nu

73, Erik PA2TX (Hoofdredacteur)

De 30e uitgave DARU-magazine

Gisteren is alweer de 30e uitgave van DARU-magazine naar de leden verzonden. Het 58-pagina’s tellende digitale clubblad wordt – net als voorganger DKARS-magazine – vrij uitgegeven. De vereniging doet niet aan copyright en alle artikelen kunnen (tenzij anders vermeld) vrij gebruikt en verspreid worden. Iedere geïnteresseerde – ook niet leden – kunnen het magazine gratis downloaden.

In dit magazine onder andere:

  • LPAM, een heel bijzondere passie!
  • Antennes voor de Baofeng portofoons
  • De toekomst van radiovlooienmarkten
  • LiPo batterijen uit de vuilnisbak

Jan (PA0JMY) schrijft:

Allemaal een leuke vakantie gehad? Zelf ben ik een paar weken naar vrienden in Frankrijk geweest en heb deze keer zelfs wat apparatuur meegenomen. Alleen jammer dat de eindgevoede antenne niet goed werkte en er prik op de microfoon stond. Ik gaf de aarde daarvan de schuld maar dat bleek niet zo te zijn. Geen idee waarom het zo was: ik denk dat toch de halve netspanning op de buitenkant van de microfoon stond. Uiteindelijk maar een paar verbindingen gemaakt en toen was ik het zat. Ik zal de volgende keer maar alleen een schotel voor QO100 meenemen (naar vakje JN05BN).

Voor de VHF/UHF enthousiastelingen is het contest seizoen weer begonnen. In september was dat de 2 meter contest. Helaas waren de condities niet best en zelfs de, normaal toch sterke, OM- en OL-stations waren nauwelijks te werken. In oktober komt de 70 centimeter en hoger contest aan de beurt. We mogen hopen dat de condities dan beter zijn.

Ook mogen we hopen dat dit niet de laatste keer is dat we op 23 centimeter mogen uitkomen: er hangen donkere wolken boven de vergunningen voor de lage microgolfbanden. En dat nu er juist veel materiaal is om mooie apparatuur zelf te bouwen! Kijk maar eens naar de vermogenstransistoren en ook naar de aanbiedingen op de verschillende verkoopsites: een mooi bouwpakket of een kant en klare eindtrap voor een frequentie boven 1 GHz is ruim beschikbaar. Dat was een jaar of dertig geleden toch anders: er was niets te koop en de transistoren waren duur (en snel kaduuk: weet ik uit eigen ervaring). We hebben het dan nog niet eens over de recent aangeschafte IC9700 waarmee we ook op 23 centimeter kunnen uitkomen.

Zullen we trouwens afspreken om een horizontale antenne neer te zetten? En als die staat: zullen we dan eens roepen op 1296.200 of daar in de buurt? Je zult verbaasd zijn hoeveel amateurs er zijn die apparatuur hebben voor 23 centimeter, zowel in binnen- als buitenland. In het grijze verleden was er een Engelse firma (Microwave Modules) die een 23 centimeter transverter in het assortiment had en die is, met name in Engeland, veelvuldig verkocht. Er zijn dus een heleboel Engelse amateurs die 23 centimeter apparatuur hebben. Ze hebben ook horizontale antennes. Laten we de band maar goed gebruiken!

Wat een dilemma voor de zendamateur. Torenhoge energieprijzen zorgen ervoor dat we onze hobby bijna niet meer kunnen uitvoeren. Of toch wel? Als we gaan zenden dan kost dat natuurlijk energie. Maar als je een beetje gaat rekenen dan zul je zien dat de meeste opgenomen energie verloren gaat in warmte. En dat is nu juist weer een voordeel: we kunnen de shack verwarmen door te gaan zenden! En als we dan de eindtrap er ook nog bij aanzetten dan hebben we helemaal geen gas meer nodig voor de verwarming, misschien wel van de hele verdieping waar de onze shack hebben. Zo zie je maar weer: elk nadeel heb se voordeel.

Eind oktober mogen we weer overleggen met het Agentschap Telecom (AT): het Amateur Overleg nummer 105 vindt dan plaats. Omdat door personele beslommeringen bij het AT het voorjaarsoverleg niet door kon gaan hebben we een jaar geen overleg gehad. Er staat grote druk op een paar frequentiebanden en dat zal een belangrijk item op de agenda worden. We willen ervoor zorgen dat we in het microgolfgebied geen hele frequentiebanden gaan kwijtraken of dusdanige beperkingen opgelegd krijgen dat de banden onbruikbaar worden. Wordt vervolgd.

Oja, voor alle DARU leden: de Algemene Ledenvergadering (ALV) komt eraan. Zet 17 november alvast in je agenda.

De redactie van DARU Magazine en ik wensen u veel leesplezier toe!

73, Jan PA0JMY

De 29e uitgave DARU-magazine

Afgelopen weekend is de 29e uitgave van DARU-magazine naar de leden verzonden. Het 51-pagina’s tellende digitale clubblad wordt – net als voorganger DKARS-magazine – vrij uitgegeven. De vereniging doet niet aan copyright en alle artikelen kunnen (tenzij anders vermeld) vrij gebruikt en verspreid worden. Iedere geïnteresseerde – ook niet leden – kunnen het magazine gratis downloaden.

In dit magazine onder andere:

  • Overgang examentaken naar het CBR
  • WD-40, ‘Haarlemmerolie’ uit Amerika
  • Een NanoVNA testbord voor kristallen en filters

Voorzitter Bert (PD0GKB) schrijft:

De meeste werkenden hebben inmiddels vakantie. Tijd voor bijvoorbeeld onderhoud aan de antennemast of, als je op reis gaat, uitzoeken wat er mee gaat aan apparatuur en wat er thuis (moet) blijven. Altijd leuk om /p te werken.

Inmiddels hebben we op 6 juli jl. onze ledenraadpleging gehouden. Zowel opkomst als uitkomst, om het in Oud Hollandsch te zeggen: ‘stemden ons hoopvol’. Eén van de vragen was of onze leden, meer specifiek de radio(zend) amateurs, überhaupt wel zitten te wachten op belangenbehartiging? Immers, als er voor je gevoel geen echte be- dreigingen zijn, waar zou je je dan druk om maken? Voor de meesten zal het hun of eigenlijk onze tijd wel duren toch?

En toch bleek er veel meer idealisme aanwezig dan we hadden verwacht. Na een korte toelichting waar DARU principieel voor staat, je kunt het niet vaak genoeg herhalen, was de gemeenschappelijke mening dat we echt moeten doorzetten met onze beweging en een aantal van de aanwezigen wilde zich verkiesbaar gaan stellen voor een bestuursfunctie. We hebben met elkaar als voorwaarde gesteld dat je het wel moet willen om deze ‘opoffering’ prioriteit te geven, hoe ingewikkeld het ook is. Na plannen maken en dromen delen, vooral ook over- stappen naar de daden.

Onze speerpunten zijn overzichtelijk en er was zelfs de roep om in het uiterste geval dan maar nog verder te gaan prioriteren en daar dan vol voor te gaan. Goede onderzoeken, kwalitatieve analyses, uitstekend onderbouwde uitwerking van het vraagstuk zodat we discussies met wie dan ook goed kunnen voeren. Een DARU waar je niet om- heen kan!

Even onze thema’s in de herhaling: Problematiek rond antenneplaatsing? Voldoende en gevarieerd genoeg kunnen blijven beschikken over frequentieruimte? Overlast van storingen die onze hobbybeoefening moeilijk of onmogelijk maakt? Het imago van het radio(zend)amateurisme? Het kunnen aanbieden van QSL-service? Samengevat: van woorden daden maken, dat is de volgende stap die we moeten maken!

En heus niet flauw of schofferend bedoeld naar bestaande instituties, maar we vinden echt dat we op een transparantere manier moeten werken en er regelmatig ook verversing moet komen op met name bestuurlijke functies. Geen mogelijkheden meer bieden om met slimme portefeuillewisselingen of wijzigen van rollen de bestuurlijke tijd te rekken. Nee, met fatsoenlijke en logische regelmaat ruimte geven aan nieuwe energieën, ideeën, inzichten, etc. Met alle respect, maar de bestaande instituties bieden dat niet. Hoe professioneel de betreffende mensen, veelal met een academische titel, ook zijn; door de tijd heen ga je steeds meer aan persoonlijke effectiviteit verliezen en kom je (onbewust) in vaste groeven, bestaande patronen en verslaafd aan bepaalde privileges terecht. Daar kun je echt niet mee doorontwikkelen, no way!!

Oproep dus aan een ieder die al langer waar dan ook op dezelfde plek zit: Geef ruimte aan de volgende. U wordt er zelf ook beter van!

Een fijne zomervakantie en vooral veel mooie verbindingen gewenst, in welke modus dan ook.

73, Bert Woest – PD0GKB Voorzitter DARU